دایره وار می چرخی و می چرخی . دست در دست هم . این تویی که انتخاب می کنی و نمی نشینی تا انتخاب شوی.بلکه حتی موقعیتت را انتخاب می کنی .انتخاب نمی کنی تا با چه کسی رو به رو باشی بلکه انتخاب می کنی تا در کنار چه کسی باشی.

این است فلسفه رقص کردی : دست در دست بودن .در کنار هم بودن .علی رغم هر رقص دیگری که رو به رو هستی و مقابل شریک رقصت .

در این رقص هیچ کس در نقطه مرکز نیست و تو شراکت می کنی در یک حرکت .شراکت می کنی در ساختن یک زنجیر انسانی . تو با یک نفر هستی و با جمع می رقصی . دست در دست یک نفر داری و جدا از جمع نیستی .

شگفن انگیز است این رقص .شگفت انگیز است این رنگارنگی لباسها . عجایب اینجا همه جمع است . همه یک مدل می پوشند و تو در عین یک مدل لباس تنوع را می بینی .